Tijd

Het is zo'n simpel woord. Tijd. Maar eigenlijk draait dat simpele begrip 'tijd' om alles. Laat ik eens beginnen met een klein voorbeeld: de parkeermeter. Tijd is geld, letterlijk. Soms betaal je hartstikke veel geld om even een uurtje je auto te parkeren om bijvoorbeeld even gauw iets in de winkel te kopen. Dan moet je zo snel mogelijk binnen een uur terug zijn, anders betaal je nog meer geld.

Tijd kan ook alles veranderen. Als je een tijdmachine zou hebben, zou je alle problemen in je leven kunnen oplossen. Fout gemaakt? Oké, hoppa, naar de tijdmachine: tijd terugdraaien en je kunt weer verder met je leven. Maar helaas bestaan die niet, en ik ben ook niet van mening dat die er ooit gaat komen. Ze zijn er wel mee bezig, allerlei onderzoeken, maar toch, ik geloof er niet in. Misschien dat het er komt als ik allang dood ben, over 100.000.000.000 jaar ofzo.

Stel dat iemand het vertrouwen in jou schaadt, dat is het ook een kwestie van tijd voordat je weer vertrouwen in diegene kunt hebben. Zo simpel is het. Dat kan niet meteen, er is een lange tijd voor nodig. Je zult dus geduld moeten hebben en hoe graag je diegene ook weer zou willen vertrouwen: het kost tijd. Gek dat eigenlijk alles in deze wereld om dat kleine woord draait. Het zijn maar 4 letters -naja, in andere talen misschien wel meer, maar daar gaat het nu niet  om- en toch heeft het zo'n grote betekenis en kun je het op allerlei manieren opvatten. Oké, dit doet me heel veel denken aan 'Love, four letters, one meaning', dat klinkt allemaal heel romantisch enzo maar dat is dus niet de bedoeling van dit artikel, haha.



Zo zit dat ook met onzekerheid en het vertrouwen in jezelf: mocht je nu heel onzeker zijn over jezelf, er komt een tijd dat je dat niet meer bent en meer van jezelf durft te laten zien. Dat gaat eigenlijk in een proces: je begint onzeker, wordt iets minder onzeker, en wordt op een gegeven moment zeker van jezelf en je eigen kunnen. Het is niet zo dat je nu moet denken; oh, als ik 10 jaar verder ben, ben ik in één klap niet meer onzeker. Dat is niet zo. Het bouwt zich op, ook een kwestie van tijd weer dus.

En nu weer de andere kant van de tijd: waarschijnlijk ben je nog heel jong als je dit leest, en heb je nog een heel leven voor je. Je hebt nog zoveel tijd. Ik had - heb ik natuurlijk nog steeds - zoveel medelijden met bijvoorbeeld de moeder van de jongetjes Ruben & Julian, naar wie zóveel mensen hebben gezocht en die uiteindelijk vermoord bleken te zijn door hun bloedeigen vader. Zij waren 9 en 7 jaar. Ze hadden nog zo'n lang leven voor zich, hadden nog zoveel kunnen doen in de toekomst, en ze hadden nog zoveel leuke dingen mee kunnen maken... maar nu zijn ze er niet meer. Echt verschrikkelijk. Dat gun je niemand. Alles draait weer om tijd: in de tijd die je nu nog hebt, kun je zoveel leuke dingen gaan meemaken, eigenlijk is het leven gewoon veel te kort! Misschien wil je wel gaan bungeejumpen, skydiven, steden bezoeken, kinderen krijgen, trouwen, rijk worden, naar ontwikkelingslanden gaan, noem maar op... Genoeg om leuke dingen te doen, maar eigenlijk is daar weer de andere kant van tijd... There's so little time! 

De boodschap die ik hiermee wil geven is eigenlijk een beetje standaard, maar oh zo waar: 

'Live this day like it's the last day of your life'. 

Het klinkt heel makkelijk en het is ook zeker moeilijk, want er gaan vaak ook dagen voorbij waar je bijvoorbeeld moet leren of huiswerk moet maken, wat natuurlijk ook moet gebeuren. Sommige dagen zijn daarom best wel saai. Maar daar kun je wat aan doen! Doe daarom elke dag minstens één ding dat je leuk vind, dat kan zijn; praten met mensen die je leuk vind, naar de bioscoop, tijdschriften lezen, sporten - wat je ook maar leuk vind voor jezelf om te doen. Ik kan me voorstellen dat het niet leuk is om om half 7 je bed uit te moeten voor school, maar probeer blij te zijn dat je in ieder geval lééft, jezelf kunt zijn, leuke dingen kunt doen.

xoxo