Romantisch

Eigenlijk is deze tijd helemaal niet romantisch meer. We hebben tegenwoordig internet, kunnen elkaar What's app berichten sturen, we hebben Twitter, Facebook en andere manieren waarop we contact met elkaar kunnen houden. Harstikke gezellig natuurlijk, maar het is eigenlijk beter om face to face te praten! Het is leuk om van je vriendje te horen op Twitter dat hij van je houd, maar of het nou echt romantisch is? 

Vroeger moest het pas heerlijk geweest zijn! Liefdesbrieven, je kon bij elkaar zijn zonder gestoord te worden door berichten die binnenkomen op je mobiel, je hoefde je relatiestatus op Facebook niet te updaten... Beeld je eens in! Geweldig toch? Al weet ik bijna zeker dat niemand dat een weekje vol kan houden, dan grijpt iedereen toch weer naar z'n telefoon...



Waarom ik dit zomaar opeens uit het niets schrijf? Nou, ik heb vanmiddag de film The Notebook gekeken, en ik dacht daar eens goed over na. Tja, dat krijg je bij mij met romantische films. Eerst zwijmel ik helemaal mee, en daarna ga ik er over nadenken. In deze tijd is het gewoon een stuk minder romantisch, en dat zullen we dan maar moeten accepteren. Jammer... Al kan je het natuurlijk altijd romantisch maken. Kaarsjes aan, internet uit, knuffelen... Ik zie het al helemaal voor me. En dat terwijl ik nog nooit echt verkering heb gehad met een jongen wat een béétje serieus was. Alleen basisschool relaties, je weet wel. Dat was meer vriendschappelijk. Of het was meer om gewoon 'echte verkering' te hebben. Vroeger had ik een vriendje waar ik verkering mee had, maar we deden nóóit iets. Ik was zelfs nog nooit bij hem thuis geweest! Tja, wat heeft het dan voor nut om nog met elkaar te gaan? Toen heb ik het maar uitgemaakt. 

Mijn eerste 'vriendje' kreeg ik toen ik een jaar of 6 was. Vroeg, hè? Schattig was het wel, hoor. We spraken af en gingen naar de speeltuin om daar over de namen van onze kinderen die we later zouden krijgen te praten. Al vond ik dat leuker dan hijzelf, hihi. Ook heeft hij een keer voor de deur gestaan met een rode hartjes lolly, waar een beertje bijzat dat 'I love you' zei. Zó lief! Toen ik iets ouder was ging ik naar een andere basisschool, waar ik weer nieuwe mensen leerde kennen. Toen had ik nog steeds met die jongen. Ik raakte bevriend met de mensen uit mijn klas, en toen bleek er dat een jongen mij 'leuk' vond. Nadat ik ongeveer 12 was, maakte ik het uit met hem - eigenlijk haalde een andere jongen uit mijn klas me over, en maakte hij het voor me uit door naar die jongen te gaan- wat eigenlijk zonde was. Ik had echt een bord voor mijn kop! Volg je het nog? Tja, basisschooltijden... ze zijn soms onvergetelijk! 

X Emily